دل ودین وعقل وهوشم،همه رابه آب دادی*

دل ودین وعقل وهوشم،همه رابه آب دادی*
زکدام باده ساقی،به من خراب دادی*
دل عالمی زجاشد، چونقاب برگشودی*
دوجهان بهم برآمد، چو به زلف تاب دادی*
همه کس نصیب دارد زنشاط وشادی اما*
به من غریب مسکین، غم بی حساب دادی*