روا مدار...

روا مدار...

غروب فصلی

این کفتران عاصی شهر

به انزوای ساکت آن سوی میله های بلند...

هرگز طلوع سلسله وار شبی در اینجا نیست

و تو بسان همیشه، همیشه دانستن

چه خوب میدانی

که این صدای کاذب جاری درون کوچه و کومه

در این حصار شب زده ی تار

بشارتی ست

بشارت ظهور جوانه،

جوانه های بلند

که رنگ اناری میله،

با آن شتاب و بداهت

دروغ بزرگ

زمانه خود را

در اوج انزجار انکار می کنند