سناریو:زخم التیامی/پارت ۱

سناریو:زخم التیامی/پارت ۱
(موقعیت:خوابگاه UA) (زمان: ۴:۳۹)

**میدوریا**
چشمامو باز کردم. سرم درد میکرد. نمیتونستم بخوابم. برام عادی بود. گوشیم رو برداشتم و به ساعت نگاه کردم. تقریبا یه ساعت از دفعه قبلی که از خواب پریدم می‌گذشت. بلند شدم و کش و قوسی به خودم دادم.

جدیدا زیاد از خواب می‌پریدم. بخاطر یکی برای همه بود. وایسا... اصلاح میکنم. بخاطر صاحب های یکی برای همه بود و همه برای یکی بود. این روزا زیاد باهام ارتباط نمیگرفتن. وقتی هم میگرفتن،اینجوری از خواب می‌پریدم. عجیب بود.

لباس قهرمانانیم رو پوشیدم و رفتم بیرون. مثل همیشه فقط من بیدار بودم. رفتم سمت آشپز خونه و یه تیکه نون برداشتم. بعد درحالی که چایی ساز رو روشن میکردم خوردم اش. تا برمی‌گشتم چایی حاضر میشد. رفتم طرف پنجره و بازش کردم. یهو نسیم بهاری لای موهام وزید که ناخودآگاه لبخندی رو لبم نقش بست.

از خوابگاه زدم بیرون. تقریبا آفتاب در اومده بود و نور ملایمی زمین رو روشن می‌کرد. یه نفس عمیق کشیدم. بعد گفتم"بزن بریم!" و پریدم بالای درخت ها. معلق شدم و به کمک فشار هوا به جلو حرکت کردم. این روزا بخاطر بازنشستگی آلمایت جرم و جنایت زیاد شده بود.

با یاد آوری اون اتفاق ناراحت شدم. آلمایت دیگه محضر صلح نبود. دیگه قهرمان شماره یک نبود. با صدای جیغ یه زن به خودم اومدم. پریدم سمت صدا. زیاد از خوابگاه دور نشده بودم. یهو یه زن رو توی پیاده راه دیدم که یه تبهکار چندتا تیغ به سمتش گرفته بود. تبهکار تیغ های فلزی رو لای انگشتاش بیرون آورده بود و روی گردن زن گذاشته بود.

مرد داد میزد"هرچی پول دادی رد کن بیا!" سریع شلاق سیاه رو سمتش پرت کردم و دستاشو بستم. بعد با یه لگد بیهوش اش کردم. زن داشت گریه می‌کرد. دوید سمتم و گفت"ممنونم!نمیدونم چطور ازت تشکر کنم!" گفتم"نیازی نیست. فقط بیشتر مراقب باشید." رو هوا معلق شدم که یهو یه چیزی یادم اومد. گفتم"راستی. لطفا به پلیس خبر بدین تا بیان و این مجرم رو دستگیر کنن"

طولی نکشیده بود که صدای یه نفر دیگه اومد. معلوم بود امروز کلی کار دارم.

***