باز کوتاه مکن موی پدرسوخته ات

باز کوتاه مکن موی پدرسوخته ات
بیخیال شب هوهوی پدر سوخته ات
محو تالار هزار آیینه نه لازم نیست
بشکن آن برجک و باروی پدر سوخته ات
هفت جد تو به من چه همه بودند ارباب
کج نکن اینهمه ابروی پدر سوخته ات
ناز بی ناز!همین گونه ی لوندی کافی است
ول کن آن جنبل و جادوی پدرسوخته ات
لب سمرقند بخارا تن! غلتان غلتان
ازکجا آمده آن گوی پدر سوخته ات
گوی یا اینکه بلا هرچه حسابش بکنی
چشم مشکین،ختن آهوی پدرسوخته ات
وزن را رودکی از شانه زدن هات آموخت
از غزل بافتن موی پدر سوخته ات
ماه خوارزم چرا...؟ماه خودم باش فقط
ای فدای تو و سوسوی پدرسوخته ات
من حسودم چه کسی گفته بگردد...؟بیخود..!
دور دست تو النگوی پدر سوخته ات
تخت و تاجت ملکه تا که نرفته ست به باد
رد کن آن بوسه ی کندوی پدر سوخته ات....