هیچوقت به اندازه زمانی که میرفت توی خودش و با هیچکس حرف ن

هیچوقت به اندازه زمانی که میرفت توی خودش و با هیچکس حرف نمیزد منو دیوانه نمیکرد...
سکوتش تمام فلسفه وجود من رو زیر سوال میبرد...
بهش میگفتم تو رو خدا حرف بزن...
اصلا فحش بده...
ناراحتیتو سر من خالی کن...
اصلا با من حرف نزن...
با هرکس دوست داری حرف بزن...
اما ساکت نباش...
اینهمه غم تو دلت تلنبار میشه یه جا میزنه بیرون...
یارجان! حرف بزن...
سالهاست تشنه یک صحبت طولانیم...