دو شاخه نرگست ای یار دلبند

دو شاخه نرگست ای یار دلبند
چه خوش عطری درین ایوان پراکند
اگر صد گونه غم داری چو نرگس
به روی زندگی لبخند لبخند
گل نارنج و تنگ آب و ماھی
صفای آسمان صبحگاھی
بیا تا عیدی از حافظ بگیریم
که از او می ستانی ھر چه می خواھی
سحر دیدم درخت ارغوانی
کشیده سر به بام خسته جانی
بھارت خوش که فکر دیگرانی
سری از بوی گلھا مست داری
کتاب و ساغری در دست داری
دلی را ھم اگر خشنود کردی
به گیتی ھرچه شادی ھست داری
چمن دلکش زمین خرم ھوا تر
نشستن پای گندم زار خوشتر
امید تازه را دریاب و دریاب
غم دیرینه را بگذار و بگذر.....