قلب تو ، قلب پرنده

قلب تو ، قلب پرنده
پوستت اما ، پوست شیر
زندنون تنو رھا کن
ای پرنده پر بگیر
اونور جنگل تن سبز
پشت دشت سر بھ
دامن
اونور روزای تاریک
پشت نیم شبای روشن
برای باور بودن
جایی شاید باشھ شاید
برای لمس تن عشق
کسی باید باشھ باید کھ سر خستگی ھاتو
بھ روی سینھ بگیره
برای دلواپسی ھات
واسھ سادگیت بمیره
حرف تنھایی ، قدیمی
اما تلخ و سینھ سوزه
اولین و آخرین حرف
حرف ھر روز و ھنوزه
تنھایی شاید یھ راھھ
راھیھ تا بی نھایت
قصھ ی ھمیشھ تکرار
ھجرت و ھجرت و ھجرت
اما تو این راه ، کھ ھمراه
جز ھجوم خار و خس نیست
کسی شاید باشھ شاید
کسی کھ دستاش قفس
نیست
قلب تو قلب پرنده
پوستت اما پوست شیر
زندون تنو رھا کن
ای پرنده پر بگیر