یک از خانمهای علاقمند به زیور آلات نقره ، بسیار کنجکاو ب

یک از خانمهای علاقمند به زیور آلات نقره ، بسیار کنجکاو بود که از نزدیک فرایند تصفیه و پالایش نقره را مشاهده کند.

بنابراین روزی با یک نقره‌کار تماس گرفت و قرار شد او را درمحل کارش ملاقات کند تا نحوه ی کار او را از نزدیک ببیند.

وقتی طرز کار نقره کار را تماشا می‌کرد، دید که او قطعه‌ای نقره را روی آتش گرفت و گذاشت کاملاً داغ شود.

او توضیح داد که برای پالایش نقره لازم است آن را در وسط شعله، جایی که داغتر از همه جاست نگهداشت تا همه ناخالصی‌های آن سوخته و از بین برود.

دیدن این صحنه باعث شد زن غرق در تأمل و تفکر در مورد به کمال رسیدن انسان ، بواسطه ی تحمل رنج و سختیها شود !

زن اندیشید ما نیز در چنین نقطه داغی نگه داشته می‌شویم.

بعد از نقره‌کار پرسید ： آیا واقعاً در تمام مدتی که نقره در حال خلوص یافتن است، او باید آنجا جلوی آتش بنشیند؟

مرد جواب داد ： بله، نه تنها باید آنجا بنشیند و قطعه نقره را نگهدارد بلکه باید چشمانش را نیز تمام مدت به آن بدوزد.

اگر در تمام آن مدت، لحظه‌ای نقره را رها کند، خراب خواهد شد.

زن لحظه‌ای سکوت کرد. بعد پرسید: از کجا می‌فهمی نقره کاملاً خالص شده است؟

مرد خندید و گفت: خوب، خیلی راحت است. هر وقت تصویر خودم را در آن ببینم.

اگر امروز داغی آتش را احساس می‌کنی، به یاد داشته باش که خداوند چشم به تو دوخته و همچنان به تو خواهد نگریست تا تصویر خود را در تو ببیند.