بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
که دیگر راه بازگشتی باقی نماند!
در چنین شرایطی، هر کسی باید به شیاطین اطراف خودش بگوید: بروید به جهنم! مشتتان پیش من باز شده است و متوجه هستم که اینها همه وساوس شماهاست! من خدایم، ربّم، دینم و اهل عصمت علیهم السلام را دوست دارم و به رحمت و مغفرت الهی نیز امیدوارم؛ شما نیز اگر اندک شرفی داشتید، با خدا و بندگانش دشمنی نمینمودید! و البته ذکر أعوذ بِاللَّهِ مِنَ الشَّیطَانِ الرَّجِیمِ را نیز بسیار بگویید، تا حق تعالی شیاطین را از شما دور سازد. فرمود: وَقُلْ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ - و بگو: پروردگارا! من از وسوسهها شياطين به تو پناه می برم.(97)
وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَنْ يَحْضُرُونِ - و از اينكه آنان نزد من حاضر شوند نيز به تو پناه میبرم، ای پروردگار!(98)(سوره مؤمنون آیه 97و 98)
شیاطین، از یک سو به گناه می کشانند و از سوی دیگر، راه کارهای پاک شدن از گناهان را مسدود نشان میدهند، در حالی که راه باز است!
عزای سیدالشهداءعلیه السلام،پاک کننده ازگناهان است نماز - صلاة ، نه تنها اتصال به رحمت واسعۀ الهی و معراج مؤمن است، بلکه پاک کنندۀ گناهان می باشد، یعنی چه بسا اهل نماز، گناهکار نیز باشند و نمازشان را برپا میدارند تا بخشوده و پاک شوند! حال فرض کنید که کسی بگوید: آیا من با این همه گناه، رو به قبله بایستم، با خداوند منّان مناجات کنم و نمازم را برپا نمایم؟! بله، فرمود: نمازت را برپا دارد، تا گناهت بخشوده شود: وَأَقِمِ الصَّلَاةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ -نماز را در دو طرف روز و اوائل شب برپا دار، چرا كه حسنات، سيئات و آثار آنها را بر طرف میسازند، اين تذكری است برای آنها كه اهل تذكرند.(سوره هود آیه 114)
روزه یا تلاوت قرآن مجید،حسناتی میباشند که سیئات را برطرف می سازند - فرمود: مناسک حج را به جا آورید تا در طواف، منا و عرفات، تمامی گناهان شما زدوده شود؛ حال فرض کنید که کسی بگوید:اگر چه حج بر من واجب شده است، اما چون خیلی گناهکار و کثیفم، به حج مشرف نمیشوم!
خاطره :جوانی بود که به موازات :دانشجویی،طلبه هم بود.او ذوق شعری عجیبی داشت و درضمن در هیئات، نوحهسرایی مینمود.او در همان ابتدا که برخی از راه بیابان به زیارت کربلا میرفتند، عازم شد؛ اما در بین راه از بیآبی و تشنگی وفات یافت و دوستانش بر اساس رباعی ابوسعید ابولخیر: مَنْ ماتَ مِنَ العشق فقد ماتَ شهید - هر که از عشق بمیرد، شهید مرده است،(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت دوم :
که دیگر راه بازگشتی باقی نماند!
در چنین شرایطی، هر کسی باید به شیاطین اطراف خودش بگوید: بروید به جهنم! مشتتان پیش من باز شده است و متوجه هستم که اینها همه وساوس شماهاست! من خدایم، ربّم، دینم و اهل عصمت علیهم السلام را دوست دارم و به رحمت و مغفرت الهی نیز امیدوارم؛ شما نیز اگر اندک شرفی داشتید، با خدا و بندگانش دشمنی نمینمودید! و البته ذکر أعوذ بِاللَّهِ مِنَ الشَّیطَانِ الرَّجِیمِ را نیز بسیار بگویید، تا حق تعالی شیاطین را از شما دور سازد. فرمود: وَقُلْ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ - و بگو: پروردگارا! من از وسوسهها شياطين به تو پناه می برم.(97)
وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَنْ يَحْضُرُونِ - و از اينكه آنان نزد من حاضر شوند نيز به تو پناه میبرم، ای پروردگار!(98)(سوره مؤمنون آیه 97و 98)
شیاطین، از یک سو به گناه می کشانند و از سوی دیگر، راه کارهای پاک شدن از گناهان را مسدود نشان میدهند، در حالی که راه باز است!
عزای سیدالشهداءعلیه السلام،پاک کننده ازگناهان است نماز - صلاة ، نه تنها اتصال به رحمت واسعۀ الهی و معراج مؤمن است، بلکه پاک کنندۀ گناهان می باشد، یعنی چه بسا اهل نماز، گناهکار نیز باشند و نمازشان را برپا میدارند تا بخشوده و پاک شوند! حال فرض کنید که کسی بگوید: آیا من با این همه گناه، رو به قبله بایستم، با خداوند منّان مناجات کنم و نمازم را برپا نمایم؟! بله، فرمود: نمازت را برپا دارد، تا گناهت بخشوده شود: وَأَقِمِ الصَّلَاةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ -نماز را در دو طرف روز و اوائل شب برپا دار، چرا كه حسنات، سيئات و آثار آنها را بر طرف میسازند، اين تذكری است برای آنها كه اهل تذكرند.(سوره هود آیه 114)
روزه یا تلاوت قرآن مجید،حسناتی میباشند که سیئات را برطرف می سازند - فرمود: مناسک حج را به جا آورید تا در طواف، منا و عرفات، تمامی گناهان شما زدوده شود؛ حال فرض کنید که کسی بگوید:اگر چه حج بر من واجب شده است، اما چون خیلی گناهکار و کثیفم، به حج مشرف نمیشوم!
خاطره :جوانی بود که به موازات :دانشجویی،طلبه هم بود.او ذوق شعری عجیبی داشت و درضمن در هیئات، نوحهسرایی مینمود.او در همان ابتدا که برخی از راه بیابان به زیارت کربلا میرفتند، عازم شد؛ اما در بین راه از بیآبی و تشنگی وفات یافت و دوستانش بر اساس رباعی ابوسعید ابولخیر: مَنْ ماتَ مِنَ العشق فقد ماتَ شهید - هر که از عشق بمیرد، شهید مرده است،(ادامه دارد...)
- ۱۹۶
- ۰۹ تیر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط