ﺑﯿﻦ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺑﻤﺎﻧﺪ

ﺑﯿﻦ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺑﻤﺎﻧﺪ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﻦ ﻫﺎ
ﻧﯿﺎﻣﺪﻥ ﻫﺎ
ﻭ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﮕﺬﺭﯾﻢ
ﻣﺮﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩﯼ ﺳﺖ ﻟﻌﻨﺘﯽ ﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﯽ
ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻩ
ﺳﮑﻮﺕ
ﻏﻢ
ﻏﺮﻭﺭ
ﻟﺒﺨﻨﺪ و دستهایش به ﺩﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ ﮐﻪ ﺑﺮﺳﯽ
ﮐﺎﺭﺕ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺳﺖ
ﺧﻮﺏ ﻧﮕﺎﻫﺸﺎﻥ ﮐﻦ
ﺑﺒﯿﻦ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺟﺎﯼ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ
ﮔﺎﻩ ﺑﺎ ﻧﻮﺍﺯﺷﯽ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﯽ ﺑﺮﻧﺪ ﻭ ﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﺑﯿﺪﺍﺭﯼ
دﯾﻮﺍﻧﻪ ﺍﺕ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﺗﻨﺖ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﺭﺍﻩ ﻣﯽ ﺭﻭﻧﺪ
ﺑﻪ ﺩﺳﺘﺸﺎﻥ ﻣﯽ ﻣﯿﺮﯼ
ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﻣﻮﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺟﻤﻊ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ میبافد...
ﺭﺍﺳﺘﯽ
ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺩﺳﺘﺖ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺶ
ﺩﺭ ﺟﯿﺐ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ ﺍﺵ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻭﺍﯼ
ﺍﻣﺎﻥ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﺮﺩ