از کوچه ی این دِل هَمه رَفتند کَسی نیست

از کوچه ی این دِل هَمه رَفتند کَسی نیست
بی یاوَر این کوچه مَنم هَم نفَسی نیست

پَرواز کُنان مُرغ مُهاجِر زِسَر بام سَفر کَرد
صَد حیف که دیگر به بَرَم هم قَفسی نیست

دیوارِ دل از هِجرتِ گُلبوسه فُرو ریخت
از آنهمه گل بوته به جُز خار وخَسی نیست

دِلخوش بِه رَفیقان بُدَم اَفسوس نَماندَند
جُز آه دراین سینه مَسیحا_نفَسی نیست

از چِلچلِه وهِلهلِه هامان چه خَبر فَصل بَهارَست
اَفسوس که کوچیده دِلان راهَوَسی نیست