ﮔﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺩﯾﺪﻥ ﺩﻝ ﻣﻦ ﺑﯿﺎ ... ﺑﺪﻭﻥ ﮔﻞ

ﮔﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺩﯾﺪﻥ ﺩﻝ ﻣﻦ ﺑﯿﺎ ... ﺑﺪﻭﻥ ﮔﻞ
ﻣﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺭﺍﺧﻮﺏ ﻣﯽ ﻓﻬﻢ
ﺍﮔﺮﺁﻣﺪﯼ ....
ﺑﻪ ﺩﯾﺪﻥ ﻫﻤﻪ ﯼ ﻣﻦ ﺑﯿﺎ
ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺷﺎﺧﻪ ﺯﯾﺘﻮﻥ
ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﮔﺎﻫﯽ ﻣﺮﺍ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻦ !.......
ﺩﯾﺪﻩ ﺍﯼ ﻫﻤﻪ ﻣﻦ ﺯﺧﻤﯽ ﺍﺳﺖ
ﮔﺎﻫﯽ ﺑﯿﺎ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺎﺯ ﮐﻦ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣﻦ ﭘﺸﺖ ﺩﺭ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺍﺳﺖ
ﮔﺎﻫﯽ ﺑﯿﺎ ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺷﺒﻬﺎﯼ ﻣﻦ ﺑﮑﺶ
ﻫﯿﭽﻮﻗﺖ ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ ﻣﺮﺍ ﻧﮕﯿﺮ
ﺷﺎﯾﺪ ﺩﺳﺘﻬﺎﯾﺖ ﺩﭼﺎﺭ ﺳﻮﺯﺵ ﻭ ﻫﻢ ﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﺷﻮﺩ
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﻋﺮﻕ ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﻣﻦ ﺭﻭﯼ ﮐﻮﯾﺮ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺗﻮ ﺳﻘﻮﻁ ﮐﻨﺪ
ﺍﺷﮑﻬﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺟﺎﯾﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﮐﻪ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﻧﺒﻮﺩ ﺭﻭﯼ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﯾﺨﺘﻪ ﺍﻡ
ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻦ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻪ ﮔﻠﻬﺎ ﺩﭼﺎﺭﻡ
ﺷﺐ ﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺧﻮﺏ ﻣﯿﻔﻬﻤﺪ
ﺳﺎﻋﺎﺕ ﺷﺐ ﻣﻦ .......
ﺑﻪ ﺣﺮﻭﻑ ﺗﻮ ﻋﺎﺩﺕ ﺩﯾﺮﯾﻨﻪ ﺩﺍﺭﺩ
ﺗﻮ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﭘﺮ ﺍﺯ ﻃﺮﺍﻭﺗﯽ
ﮔﻞ ﻣﺎﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻣﯿﺒﺮﺩ؛
ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﻬﻢ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﻣﯿﮑﻨﺪ
ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻗﻬﺮ ﻣﯿﮑﻨﯽ؛ﻣﻦ ﺁﺷﺘﯿﻢ
ﮔﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻗﻬﺮ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺗﻮ ﺯﯾﺒﺎﺗﺮﯼ
ﻫﯿﭻ ﻓﺼﻠﯽ ﻣﺮﺍ ﻧﺴﻮﺧﺖ
ﺟﺰ ﻓﺼﻞ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﺗﻮ
ﺁﻥ ﻓﺼﻞ ﮐﺪﺍﻣﯿﻦ ﺍﺳﺖ؟
ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺩﭼﺎﺭ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﻡ ...