رسیده جان من بر لب هزاران آه در راه است

رسیده جان من بر لب هزاران آه در راه است

در این خاموشی مطلق دلی دارم که گمراه است

به بوی خوش نمی آید دگر هرگز کسی اینجا

مگر آن بلبل مستی که او هم در ته چاه است