روی بغض ای میشگی ام خانه ساختم

روی بغض ھای ھمیشگی ام خانه ساختم
و پشت بام را پر از نبودنت کردم
در حیاط خانه کاشتم آرزوھایم را
و با اشک ھای بی دلیلم گل ھای دلتنگی ام را آب دادم
جای پنجره ھای اتاقم عکس چشمان روشنت را قاب گرفتم
تکیه دادم به دیوار عشق و در ھمان خانه ای که
در عالم دیوانگی برایت ساخته بودم
برای ھمیشه گم شدم...