زندگی ‌رفت و خزان شد ولی ‌یارم نرسید

زندگی ‌رفت و خزان شد ولی ‌یارم نرسید
چه بگویم که چه شد عشق به دادم نرسید

گر چه می‌گفت زمستان که رود باز آید
آخرین بین غزل صف شد و باز هم نرسید

همه‌ ی شهر از این قصه خبر دار شدند
غصه ‌ی هجر من خسته به یارم نرسید

رسم عاشق شدن این است که تنها باشی
دلکم حوصله کن گرچه به وصلت نرسید

چشم زیباش، قد و بالا‌ که رقیبان دیدند
لب سرخی که مرا سوخت به کامم نرسید

ای‌دل خسته من بیش به خود وعده مده
سینه‌ام تنگ شد و قصه به انجام‌ نرسید