تاریک است صدایت

تاریک است صدایت
از بوسه هایی که به من ندادی
از بوسه هایی که به من نمی دهی

شب
غبارِ این تبعید است
بوسه هایت
ماه را می آویزد
اقماری
که معبدم را منجمد می کنند
و من
به زیر خورشید
میلرزم.
دیدگاه ها (۱)

تلاقی بشکوه مه و معمایی تراکم همه­ ی رازهای دنیایی به هیچ س...

مثل شعری قابل تحسین که بی تشویق نیست هیچ خطی مثل ابروی تو نس...

جای تو خالی‌ست!در تنهایی‌هایی که مرا تا عمیق‌ترین دره‌های بی...

من که چیزی نفهمیده امنه از عشقو نه از زندگیاین ها هیچ گاه حق...

شب‌ها که دلتنگی‌ام به اوج می‌رسد، سرم را رو به آسمان می‌گیرم...

شعر و غزل

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط