و زن ها

و زن ها
گاههگاهی
به روزگارانی دور میروند و
در تارو پود لباس های ارغوانیِ دخترانه شان
گم می شوند ...

دخترانی پر شور
که نمی دانستد
روزی ،
هزار اقیانوس نا آرام
در کمین زیباییِ سرزمین شان
به تلاطم می افتند . .
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

فدات بشم ماه من..امید زندگیم..
مونس من..سنگ صبورم
میمیرم برات..