بعثتخون امانتی که علمدار شد
🖤 #بعثت_خون | امانتی که علمدار شد
🔰 روایتهایی زنانه درباره اربعین آقاجانمان
▫️ ما را به حساب نمیآوردند. قبل از آنکه نسیم بیداری بزرگ خمینی به خانهمان برسد، سهم ما یا کنج پستو بود یا جلب نگاههای هرزه. ما را «عقبمانده» نگه داشته بودند؛ نه خودمان را میشناختیم و نه جایگاهمان را. یا باید شبیهشان میشدیم تا درسمان را بخوانیم، یا چادرمان را سفت میچسبیدیم و خانهنشین میشدیم. امام که آمد، عزتمان داد. گفت نهضت انقلاب مدیون ماست. گفت مرد از دامن زن به معراج میرود. باورمان کرد و تکانمان داد. او که رفت، شما برای ما شدید همهچیز؛ از پدر و معلم گرفته تا چراغ راه. اصلاً مربی اصلی کلاس خودشناسی ما، شما بودید.
▪️ یادمان هست چقدر روی حق انتخاب ما حساس بودید. به بزرگترها گفتید مصلحت و خواست خود دختر شرط اصلی ازدواج است. وقتی دست پدری بر سرمان کشیدید و خطبهی عقدمان را خواندید، فرمودید در همهی زندگی سادگی را رعایت کنید؛ که مهریه و عروسی و جهیزیهتان خدایی باشد. پایمان که به خانهی بخت رسید، آموختیم چطور با محبت، اعتماد همسرمان را جلب کنیم. گفتید توقعات را بالا نبرید و کدورتها را لای مهربانی ذوب کنید. سفارش کردید بازوی هم باشیم، نه رقیب هم. به مردهایمان آموختید که مانع پیشرفت ما در معنویت و اجتماع نشوند. گفتید زن «ریحانه» است، نه کارگزار و کارگر خانه. آنقدر دلواپس ما دخترها بودید که به همسرانمان سفارش کردید شبها دیر به خانه برنگردند تا هوای دل نازکمان را داشته باشند. حتی به خانوادهها نهیب زدید که مبادا با دخالت و بدگویی، آرامش خانهی ما را تلخ کنند.
▫️ وقتی خواستیم مادر شویم، یادآوری کردید که مادری از هر سازندگیای باارزشتر است. گفتید بهشت بچهها توی مشت ماست؛ که ما «بهشتآفرینیم». حتی وقتی خودمان انتخاب کردیم که برای تربیت فرزندمان مدتی در خانه بمانیم، نگذاشتید احساس تهی بودن کنیم. اجازه ندادید کسی به ما بگوید «بیکار». گفتید خانهداری یعنی تربیتِ انسان؛ یعنی ظریفترین کار عالم. اما بلافاصله اضافه کردید که خانهداری به معنی خانهنشینی نیست. فرمودید خانه را داشته باشید و در کنارش هر کاری که از عهدهتان برای جامعه برمیآید انجام دهید، به شرط آنکه ایمان و سلامت خانواده حفظ شود.
▪️ ما هم باورمان شد که توانمندیم؛ که میتوانیم با یک دست گهواره را تکان دهیم و با دستی دیگر، جهان را. نشانمان دادید که میشود بچهها را در آغوش گرفت و همزمان آنها را با قرآن و کتاب و ورزش رفیق کرد. از شما یاد گرفتیم هم عفیف بمانیم و هم چرخ علم و پیشرفت را بچرخانیم. شما به تکتک سکوهایی که فتح کردیم افتخار کردید. گفتید ما «الگوی سومیم»؛ گفتید ثابت کردیم که میشود زن بود، عفیف بود و در عین حال در متن و مرکز جهان ایستاد.
▫️ شما در حق ما پدری کردید. دستمان را گرفتید و پابهپای ما راه آمدید تا قد کشیدیم. تمام اینها، درسهایی بود که در طول این ۳۶ سال جرعهجرعه به جانمان ریختید. حالا چهل روز است که صدایتان از بلندگوهای حسینیه نمیآید، اما طنینتان در رگهای ما جاری است. ما دیگر آن زنهای محبوس در پستو یا زندانی در ویترین نیستیم؛ ما لشکری هستیم که شما برای «امروز و فردا» تربیت کردید. سلام ما را به امام(ره) برسانید و بگویید: «آقا! خیالتان راحت؛ امانتی که سپردید، حالا خودش علمدار شده است.»
📆 شماره ٢
رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
📲 @khamenei_reyhaneh
🔰 روایتهایی زنانه درباره اربعین آقاجانمان
▫️ ما را به حساب نمیآوردند. قبل از آنکه نسیم بیداری بزرگ خمینی به خانهمان برسد، سهم ما یا کنج پستو بود یا جلب نگاههای هرزه. ما را «عقبمانده» نگه داشته بودند؛ نه خودمان را میشناختیم و نه جایگاهمان را. یا باید شبیهشان میشدیم تا درسمان را بخوانیم، یا چادرمان را سفت میچسبیدیم و خانهنشین میشدیم. امام که آمد، عزتمان داد. گفت نهضت انقلاب مدیون ماست. گفت مرد از دامن زن به معراج میرود. باورمان کرد و تکانمان داد. او که رفت، شما برای ما شدید همهچیز؛ از پدر و معلم گرفته تا چراغ راه. اصلاً مربی اصلی کلاس خودشناسی ما، شما بودید.
▪️ یادمان هست چقدر روی حق انتخاب ما حساس بودید. به بزرگترها گفتید مصلحت و خواست خود دختر شرط اصلی ازدواج است. وقتی دست پدری بر سرمان کشیدید و خطبهی عقدمان را خواندید، فرمودید در همهی زندگی سادگی را رعایت کنید؛ که مهریه و عروسی و جهیزیهتان خدایی باشد. پایمان که به خانهی بخت رسید، آموختیم چطور با محبت، اعتماد همسرمان را جلب کنیم. گفتید توقعات را بالا نبرید و کدورتها را لای مهربانی ذوب کنید. سفارش کردید بازوی هم باشیم، نه رقیب هم. به مردهایمان آموختید که مانع پیشرفت ما در معنویت و اجتماع نشوند. گفتید زن «ریحانه» است، نه کارگزار و کارگر خانه. آنقدر دلواپس ما دخترها بودید که به همسرانمان سفارش کردید شبها دیر به خانه برنگردند تا هوای دل نازکمان را داشته باشند. حتی به خانوادهها نهیب زدید که مبادا با دخالت و بدگویی، آرامش خانهی ما را تلخ کنند.
▫️ وقتی خواستیم مادر شویم، یادآوری کردید که مادری از هر سازندگیای باارزشتر است. گفتید بهشت بچهها توی مشت ماست؛ که ما «بهشتآفرینیم». حتی وقتی خودمان انتخاب کردیم که برای تربیت فرزندمان مدتی در خانه بمانیم، نگذاشتید احساس تهی بودن کنیم. اجازه ندادید کسی به ما بگوید «بیکار». گفتید خانهداری یعنی تربیتِ انسان؛ یعنی ظریفترین کار عالم. اما بلافاصله اضافه کردید که خانهداری به معنی خانهنشینی نیست. فرمودید خانه را داشته باشید و در کنارش هر کاری که از عهدهتان برای جامعه برمیآید انجام دهید، به شرط آنکه ایمان و سلامت خانواده حفظ شود.
▪️ ما هم باورمان شد که توانمندیم؛ که میتوانیم با یک دست گهواره را تکان دهیم و با دستی دیگر، جهان را. نشانمان دادید که میشود بچهها را در آغوش گرفت و همزمان آنها را با قرآن و کتاب و ورزش رفیق کرد. از شما یاد گرفتیم هم عفیف بمانیم و هم چرخ علم و پیشرفت را بچرخانیم. شما به تکتک سکوهایی که فتح کردیم افتخار کردید. گفتید ما «الگوی سومیم»؛ گفتید ثابت کردیم که میشود زن بود، عفیف بود و در عین حال در متن و مرکز جهان ایستاد.
▫️ شما در حق ما پدری کردید. دستمان را گرفتید و پابهپای ما راه آمدید تا قد کشیدیم. تمام اینها، درسهایی بود که در طول این ۳۶ سال جرعهجرعه به جانمان ریختید. حالا چهل روز است که صدایتان از بلندگوهای حسینیه نمیآید، اما طنینتان در رگهای ما جاری است. ما دیگر آن زنهای محبوس در پستو یا زندانی در ویترین نیستیم؛ ما لشکری هستیم که شما برای «امروز و فردا» تربیت کردید. سلام ما را به امام(ره) برسانید و بگویید: «آقا! خیالتان راحت؛ امانتی که سپردید، حالا خودش علمدار شده است.»
📆 شماره ٢
رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
📲 @khamenei_reyhaneh
- ۵۸۹
- ۲۰ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط