‏باز این دل دیوانه ، عاشق شده دزدانه

‏باز این دل دیوانه ، عاشق شده دزدانه

می نالد و می گردد ز این خانه به آن خانه

مقتول پی قاتل , هر گز نشود مایل

اما دل من دارد رسم و ره پروانه

ای داد و فغان از دل ، فریاد و امان از دل

آنگاه که خون گرید ، پیمانه به پیمانه

در پا ی تو افتادن ، افتادن و جان دادن

بهتر بود این دل را , از بستر شاهانه

کافر نکند جانا کاری که کنی با ما

هرگز نکند اینسان بیگانه به بیگانه

گفتم به دلم روزی ، دیوانه چرا سوزی ؟

جانم به لب آوردی , از اینهمه افسانه

با خنده ی رندانه , با پند حکیمانه

گفتا نزند طعنه , دیوانه به دیوانه...