دروازه مبندید که من پشتِ درم
دروازه مبندید که من پشتِ درم
جامانده ی پروازم و شمعِ سحرم
تن پاره بغل گرفته در حیرانی
گویا که از این عالمیان بی خبرم
گرما زده بر غروبِ پُر تنهایم
شبهای دگر شمیمِ شوقِ شررم
بر پیله ی مستور و دلِ ویرانی
ویرانِ بلا کنارِ کوهِ گُهرم
مستِ خود و دل بودم و پروازِ گران
بیخود ز خود و کلیدِ باغِ شجرم
جامانده ی پروازم و شمعِ سحرم
تن پاره بغل گرفته در حیرانی
گویا که از این عالمیان بی خبرم
گرما زده بر غروبِ پُر تنهایم
شبهای دگر شمیمِ شوقِ شررم
بر پیله ی مستور و دلِ ویرانی
ویرانِ بلا کنارِ کوهِ گُهرم
مستِ خود و دل بودم و پروازِ گران
بیخود ز خود و کلیدِ باغِ شجرم
- ۴.۳k
- ۱۴ تیر ۱۴۰۰
دیدگاه ها (۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط