قدر چیزهایی را که داریم بدانیم

قدر چیزهایی را که داریم بدانیم
‎اهل نصیحت نیستم اما یک جورهایی به من ثابت شده حرف هایی که بزرگتر ها گفته اند و ما گوش نکرده ایم همیشه درست از آب درمیاید
‎مثلا همین فنجان چایی که الان برای خودت ریختی
‎فراینده ساده ای دارد:
‎بلند میشوی کمی از قوری، چای را که تا لب پر است میریزی تووی فنجان، بعد کتری آب را که دارد روی گاز قل میزند برمیداری و میریزی روی چای توی فنجان،
‎بعد هم با فنجان چای ات میایی لم میدهی روی کاناپه...
‎ببین چه چیزهایی داری:
‎توانایی بلند شدن، راه رفتن، توانایی با دست چیزی را برداشتن
‎گازی که آتش تولید می کند، کتری، قوری، فنجان، آب، چای خشک
‎و کاناپه ای که رویش لم میدهی...
‎می بینی یک فرآیند به ظاهر ساده چای خوردن در واقع چقدر دارایی میخواهد و تو همه اینها را داری...
‎با خودت فکر کن خیلی ها همین ها را ندارند
‎خیلی ها توانایی بلند شدن از روی تختخواب را ندارند
‎خیلی ها دست ندارند، پا ندارند، گاز و آب و چای ندارند...
‎به فرآیندهای دیگر زندگی ات نگاه کن، جور دیگری نگاه کن،
‎ببین هر کدام از کارهایی که روزانه انجام میدهی محصول چه میزان انرژی و داشته هاست،
‎چیزی شبیه معجزه ایست که لابه لای تکرارها گم شده...
‎شاید عشق نداشته باشیم، عشق کسی نباشیم و تنهایی هر روز سایه بیاندازد روی داشته هایمان
‎اما فرآیند هایی داریم که هر روز معجزه وار رخ میدهد به دست های خدا...
‎