چه تاریکی ها که در من ریشه دواند

چه تاریکی ها که در من ریشه دواند...
و چه آرزوها به ثمر نرسیده خاموش ماند...
من زیر همین نورِ ماه...
دوباره به روشنی خواهم رسید...
شب،آخرین قبله گاه من است...
#حاتمه_ابراهیم‌زاده #میکاپ
دیدگاه ها (۱)

کنارم هستیو اما دلم تنگ میشه هر لحظه...خودت میدونی عادت نیست...

بزرگش کرده اند...عشق رامیگویم...یک "عزیزم صبح بخیر"یک "داری ...

#ظروف #دکوراسیون

#ظروف #دکوراسیون

هر شب، وقتی پلک‌هایم آرام روی هم می‌لغزند، سوتِ قطاری دوردست...

پارت14:دفترچه گمشده. چند هفته بعد از عملیات نجات گذشته بود. ...

سال‌ها بود که مادربزرگ رفته بود، اما اتاقش انگار هنوز نفس می...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط