رسوب خاطره هایمان رسوخ می کند امروز

رسوب خاطره هایمان رسوخ می کند امروز

درباقیمانده ی روح ترک خورده ی من تاریخ با هم بودنمان بر می گردد به دوران هم زیستی شاپرکها
ببین چقدر لطیف می شوم وقتی صدایم را سوی تو سوق می دهم

چه سنگین می شوند واژه های شعرم
از ته نشین شدن کدام خنده بگویم

از قندیل شدن کدام گریه ی نا تمام در شب سرد تحمل
سکوت ممتد نگاهت همیشه معمای حل نشده ی من بود
پشت بام اتاق من جای هیچ کبوتری نیست
از وقتی پست تر از آنی شده ام که فکرش را بکنی
تنهاتر شدنم را گردن کدام بهانه بیندازم

که امروز من خود ٍ بهانه ام

چهره ی مرا ببین

این خنده نیست

بغض هم نیست

تندیس خاک گرفته ایست که
روزی تو آن را دستمال می کشیدی
دستمالی می شود هر چه خیال نرسیده در ذهنم

پایمال می شود هرچه غرور من

آوار می شود هرچه صدای دلتنگی دستان دیو کدام داستان است که گریبان مرا می گیرد
تو را می گیرد از من

دیالوگ همیشگی این زندگی مستند

چیزی نیست جز : "دنیا عوض می شود

آدم ها عوض می شوند"
لعنت به این آدم ها

لعنت به من

به تو

اصلا ای کاش می شد فیلمنامه ی دنیای مرا از نو نوشت
از نو آرزو کرد

همیشه بهترین آرزوها را می کنی

این بار بگذار من آرزو کنم

ای کاش نبودی

ازهمان اول!!!!!!!