خلاصهای از داستان رمان
خلاصهای از داستان رمان:
داستان درباره ی دختری به اسم رها س که چند روز مونده به عروسیش نامزدش پا پس میکشه و به خاطر همین رها دچار شوک و فراموشی موقت میشه.در بیمارستان با کمک دکتر معالجه ش کم کم مسائل ابتدایی رو به یاد میاره تا اینکه….
پیشنهاد ما
رمان نگهبانان طبیعت |fadia1383 کاربر انجمن نودهشتیا
رمان پرواز پرستو | mahdi کاربر انجمن نودهشتیا
سرم درد می کرد و به شدت سنگین بود اما به سنگینیِ چشمام نبود.
یه حالت گنگی داشتم. احساس می کردم رو هوام. سرگیجه ی شدید امانم رو بریده بود.
چند بار خواستم نفس عمیق بکشم اما نتونستم. انگار یه وزنه ی چند کیلویی رو بستن بهم.
یه جوری بودم. سرگیجه ام بدتر شد. سعی کردم چشمام رو باز کنم ولی هر کاری می کردم حتی تکون نمی خورد.
تمام انرژیم رو جمع کردم. چه فایده؟ پلکام یه تکون خفیف خورد.
امیدم رو از دست ندادم.
باز سعی کردم. دوباره پلکام یه تکون خیلی کم خورد. اما بیشتر از قبل. کلافه شدم. اشک تو چشمام جمع شده بود.
چرا نمی تونستم هیچ کاری بکنم؟
اشکی که گوشه ی چشمام جمع شده بود از روی گونه ام سر خورد.
گوشم شروع کرد سوت کشیدن. چشمام رو جمع کردم. صداهای مبهمی رو می شنیدم.
– آقای… دک… تر… به… هوش اومد…
“داشت از چی حرف می زد؟”
صداها کم کم داشت واضح می شد.
صدای یه مرد توجهم رو به خودش جلب کرد:
– خانم براش مرفین بزنید.
بعد بلند داد زد:
– این خانم به بخش منتقل می شه.
دوباره گنگی قبل اومد سراغم. سوت کشیدن گوشام شروع شد. پلکام هر لحظه سنگین تر از قبل می شد.
اون قدر سنگین که باز منو به دنیای تاریکی قبل فرو برد.
پیشنهاد نودهشتیا
https://98iia.com/%d8%af%d8%a7%d9%86%d9%84%d9%88%d8%af-%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%ba%d8%b1%d8%a8%d8%aa-%d8%ba%d8%b1%db%8c%d8%a8%d8%a7%d9%86%d9%87-%db%8c-%d9%85%d9%86-%d9%86%d9%88%d8%af%d9%87%d8%b4%d8%aa%db%8c%d8%a7/
داستان درباره ی دختری به اسم رها س که چند روز مونده به عروسیش نامزدش پا پس میکشه و به خاطر همین رها دچار شوک و فراموشی موقت میشه.در بیمارستان با کمک دکتر معالجه ش کم کم مسائل ابتدایی رو به یاد میاره تا اینکه….
پیشنهاد ما
رمان نگهبانان طبیعت |fadia1383 کاربر انجمن نودهشتیا
رمان پرواز پرستو | mahdi کاربر انجمن نودهشتیا
سرم درد می کرد و به شدت سنگین بود اما به سنگینیِ چشمام نبود.
یه حالت گنگی داشتم. احساس می کردم رو هوام. سرگیجه ی شدید امانم رو بریده بود.
چند بار خواستم نفس عمیق بکشم اما نتونستم. انگار یه وزنه ی چند کیلویی رو بستن بهم.
یه جوری بودم. سرگیجه ام بدتر شد. سعی کردم چشمام رو باز کنم ولی هر کاری می کردم حتی تکون نمی خورد.
تمام انرژیم رو جمع کردم. چه فایده؟ پلکام یه تکون خفیف خورد.
امیدم رو از دست ندادم.
باز سعی کردم. دوباره پلکام یه تکون خیلی کم خورد. اما بیشتر از قبل. کلافه شدم. اشک تو چشمام جمع شده بود.
چرا نمی تونستم هیچ کاری بکنم؟
اشکی که گوشه ی چشمام جمع شده بود از روی گونه ام سر خورد.
گوشم شروع کرد سوت کشیدن. چشمام رو جمع کردم. صداهای مبهمی رو می شنیدم.
– آقای… دک… تر… به… هوش اومد…
“داشت از چی حرف می زد؟”
صداها کم کم داشت واضح می شد.
صدای یه مرد توجهم رو به خودش جلب کرد:
– خانم براش مرفین بزنید.
بعد بلند داد زد:
– این خانم به بخش منتقل می شه.
دوباره گنگی قبل اومد سراغم. سوت کشیدن گوشام شروع شد. پلکام هر لحظه سنگین تر از قبل می شد.
اون قدر سنگین که باز منو به دنیای تاریکی قبل فرو برد.
پیشنهاد نودهشتیا
https://98iia.com/%d8%af%d8%a7%d9%86%d9%84%d9%88%d8%af-%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%ba%d8%b1%d8%a8%d8%aa-%d8%ba%d8%b1%db%8c%d8%a8%d8%a7%d9%86%d9%87-%db%8c-%d9%85%d9%86-%d9%86%d9%88%d8%af%d9%87%d8%b4%d8%aa%db%8c%d8%a7/
- ۴.۷k
- ۰۵ اردیبهشت ۱۳۹۹
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط