هیچ وقت نباید به بودن آدم ها اصرار کرد ، چه بسا نبودنشون

هیچ وقت نباید به بودن آدم ها اصرار کرد ، چه بسا نبودنشون برات آرامشی رو به ارمغان بیاره که سال ها منتظرش بودی .
تنهایی‌ ، آدم ها رو با خودش رو به رو می کنه . باعث میشه تو آیینه خیره بشی و به‌ خودت بگی : چته ؟ چی می خوای ؟
و این سرآغاز تغییر کردنه . برای نبودن آدم ها توجیه نیارید . بهونه نتراشید . قبول کنید که باید حسرت شما روی قلب خیلی ها بمونه و حسرت خیلی ها هم روی قلب شما .
آدم ها گاهی با حسرت های دلشون آینده ی زیبایی خلق می کنن .
از تنهایی هاتون برای ساختن وجودتون استفاده کنید ، واگرنه تنهایی براتون یه دیوار بلند میشه .