نابرده رنج را چه کسی گنج می دهد

نابرده رنج را چه کسی گنج می دهد
یک یاحسین گفتم و داراترین شدم

هیئت که آمدم سر و رویم سیاه بود
لطف حسین بود که زیباترین شدم

عمرم تمام گشت و خودم را نیافتم
در بینِ روضه بود که پیداترین شدم

(صد مرده زنده می شود از ذکر یاحسین)
از محتشم نوشتم و شیواترین شدم

هرکس بزرگ بود، که آقا نمی شود
من با حسین بودم و آقاترین شدم

جبریل هم به گرد پر من نمی رسد
تا گنبدش پریدم و بالاترین شدم

بر روی سنگ قبر من اینگونه حک کنید
مجنون کربلایم و لیلاترین شدم