میلاد باسعادت امام حسن عسکری(ع)را خدمت تمام مسلمانان تبری
میلاد باسعادت امام حسن عسکری(ع)را خدمت تمام مسلمانان تبریک عرض مینمایم
آسمان، ديده بر زمين گشوده بود و مدينه، شب انتظارش را به دست صبح اميد مي سپرد که ناگاه در صبح دمي حيات بخش، آفرينش، تولّدي دوباره کرد و يازدهمين روشنگرش را به هستي بخشيد. عرش، به برکت ميلاد جهان افروز امام عسکري(ع) بزم شادي گستراند و باران صلواتش را بر سراي امام هدايت و هادي دين فرو فرستاد.
امام هادي(ع) فرزند خويش را که در هشتم ربيع الثاني 232ق در مدينه ديده به جهان گشود،1 به ياد عموي بزرگوارشان که «ريحانة الرسول» و «سيد جوانان بهشت» و پرتو افشان سخاوت و زيبايي و کرامت بود، حسن ناميدندو کنية او را «ابومحمّد» نهادند. امام حسن عسکري(ع) در سال 254ق پس از شهادت پدر ارجمندشان، بر مسند امامت نشستند و اين در حالي بود که از حيات پر برکتشان، 22 بهار مي گذشت. مدّت امامت آن حضرت 6 سال و عمر شريفشان 28 سال است
طاغوت هاي زمان
امام حسن عسکري(ع) در مدّت کوتاه امامت خويش، با سه نفر از خلفاي عبّاسي که هر يک از ديگري ستمگرتر بودند، معاصر بود. اين سه تن عبارت اند از: معتزّ عبّاسي، مهدي عبّاسي و معتمد عبّاسي.[2] خلفاي عبّاسي، از موقعيت مهم اجتماعي امام(ع) در نزد مردم بسيار در هراس بودند، به همين جهت به شدت از ارتباط ايشان با پيروانشان جلوگيري مي کردند. تدابير امنيتي که از طرف طاغوت هاي وقت براي جلوگيري از پرتوافشاني آن حضرت صورت مي گرفت، به حدي بود که «عثمان بن سعيد عمري» از نمايندگان و ياران امام عسکري(ع) در زير پوشش روغن فروشي مي توانست با آن حضرت ملاقات کند و مجبور بود وجوهي را که پيروان آن امام براي ايشان مي فرستادند، در ظرف ها و مشک هاي روغن قرار داده و به دست آن حضرت برساند. [3]
در زندان معتمد
پس از مرگ مهتدي، پسرعمويش معتمد خليفه شد. ستم او به امام حسن عسکري (ع)بيش از ستمگران پيشين بود. او بارها امام را به زندان انداخت و به دست خشن ترين زندان بانان سپرد تا ايشان را به بدترين صورت شکنجه کنند.
-----------
برگرفته از متن گل سوسن مهدي خوئي
1. زندگاني امام عسکري(ع)، ص 99.
2. سيرة پيشوايان، ص 616.
3. همان، ص 635.
-----------
التماس دعا
آسمان، ديده بر زمين گشوده بود و مدينه، شب انتظارش را به دست صبح اميد مي سپرد که ناگاه در صبح دمي حيات بخش، آفرينش، تولّدي دوباره کرد و يازدهمين روشنگرش را به هستي بخشيد. عرش، به برکت ميلاد جهان افروز امام عسکري(ع) بزم شادي گستراند و باران صلواتش را بر سراي امام هدايت و هادي دين فرو فرستاد.
امام هادي(ع) فرزند خويش را که در هشتم ربيع الثاني 232ق در مدينه ديده به جهان گشود،1 به ياد عموي بزرگوارشان که «ريحانة الرسول» و «سيد جوانان بهشت» و پرتو افشان سخاوت و زيبايي و کرامت بود، حسن ناميدندو کنية او را «ابومحمّد» نهادند. امام حسن عسکري(ع) در سال 254ق پس از شهادت پدر ارجمندشان، بر مسند امامت نشستند و اين در حالي بود که از حيات پر برکتشان، 22 بهار مي گذشت. مدّت امامت آن حضرت 6 سال و عمر شريفشان 28 سال است
طاغوت هاي زمان
امام حسن عسکري(ع) در مدّت کوتاه امامت خويش، با سه نفر از خلفاي عبّاسي که هر يک از ديگري ستمگرتر بودند، معاصر بود. اين سه تن عبارت اند از: معتزّ عبّاسي، مهدي عبّاسي و معتمد عبّاسي.[2] خلفاي عبّاسي، از موقعيت مهم اجتماعي امام(ع) در نزد مردم بسيار در هراس بودند، به همين جهت به شدت از ارتباط ايشان با پيروانشان جلوگيري مي کردند. تدابير امنيتي که از طرف طاغوت هاي وقت براي جلوگيري از پرتوافشاني آن حضرت صورت مي گرفت، به حدي بود که «عثمان بن سعيد عمري» از نمايندگان و ياران امام عسکري(ع) در زير پوشش روغن فروشي مي توانست با آن حضرت ملاقات کند و مجبور بود وجوهي را که پيروان آن امام براي ايشان مي فرستادند، در ظرف ها و مشک هاي روغن قرار داده و به دست آن حضرت برساند. [3]
در زندان معتمد
پس از مرگ مهتدي، پسرعمويش معتمد خليفه شد. ستم او به امام حسن عسکري (ع)بيش از ستمگران پيشين بود. او بارها امام را به زندان انداخت و به دست خشن ترين زندان بانان سپرد تا ايشان را به بدترين صورت شکنجه کنند.
-----------
برگرفته از متن گل سوسن مهدي خوئي
1. زندگاني امام عسکري(ع)، ص 99.
2. سيرة پيشوايان، ص 616.
3. همان، ص 635.
-----------
التماس دعا
- ۷۹۴
- ۰۸ بهمن ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط