✍🏼تنهایی،

✍🏼تنهایی،
گوشه‌ای از خیابان،
سایه ای بلند،
و دختر،
گم‌شده در میانِ جمعیت.
‌
خیابان،
پر از هیاهو،
اما او،
در سکوتی عمیق فرو رفته است.
‌
چراغ‌های خیابان،
نوری سرد و بی‌روح،
و انعکاسِ غم در چشمانش.
‌
قدم‌هایش،
سنگین و بی‌هدف،
در میانِ خیابانی که هیچ‌گاه،
به خانه‌ای نمی‌رسد.
‌
خیابان و تنهایی،
دو همدمِ همیشگی،
و دختر،
اسیرِ این غمِ بی‌انتها.

✍🏼نوشته ی یک زن