بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
تفکر و تعقل و بصیرت :
رعایت تقواست، خواه تقوای شخصی باشد، یا اجتماعی یا تقوای سیاسی. تمامی خطاها، به خاطر فشار هوای نفس از درون و فریاد شیاطین از بیرون است. کسی که برای حمایت از یک نامزد ریاست جمهوری، که اتفاقا از هر قشری نیز هست وسط خیابان می‌رقصد و یا ...؛ فقط طرفدار هوای نفس خودش است و البته نادان است آن نامزدی که گمان کند، اینها واقعاً طرفدار او هستند!
اما خداوند متعال فرمود: اگر تقوا را رعایت کنید، خودم راه‌های تشخیص فرق بین حق و باطل و راه‌های خروج را نشان تان می‌دهم: یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ یجْعَلْ لَكُمْ فُرْقَانًا ... - اى كسانى كه ایمان آورده‌اید اگر از خدا پروا دارید براى شما نیروى تشخیص حق از باطل قرار مى‏‌ دهد.(سوره انفال بخشی از آیه 29)
وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا - و هر كه از خدا پروا كند، خدا براى او راه بیرون شدن از مشكلات و تنگناها را قرار مى‌دهد.(سوره طلاق بخشی از آیه 2)
تفکر و تعقل و بصیرت است :
برخی از مردم را چه می‌شود که در حال اشتغال شبانه روزی به خبر و تحلیل، در فضاهای حقیقی یا مجازی، از بیگانه گرفته تا نرخ سیب زمینی، هنگام انتخاب‌ ها سرنوشت ساز، ناگهان صمٌ بُکم می‌ شوند؛ نه هیچ حقیقت و واقعیتی را می‌بینند و نه هیچ دعوت یا فریادی را می‌شنوند؟! همچون کاهی سبک وزن، اسیر بادهای تند و حتی ملایم تبلیغات و جوّسازی می‌شوند. و البته پس از شکست، بسیار مدعیانه بر کرسی مطالبه می‌نشینند و به زمین و آسمان انتقاد می‌کنند؟!
بنابراین، همانگونه که امام خامنه‌ای به صورت مدام و مستمر و با توضیح و تشریح، تأکید دارند، باید فکور و بصیر بود، تا اسیر باد نشد:
قُلْ هَذِهِ سَبِیلِی أَدْعُو إِلَى اللَّهِ عَلَى بَصِیرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِی وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِینَو- بگو: این راه من است كه من و هر كس كه پیرو من است با بصیرت و بینایى به سوى خدا دعوت مى‌كنیم؛ و خدا منزه است و من از مشركان نیستم.(سوره یوسف آیه 108)
امام خامنه‌ای: البته ملت باید تلاش خود را بکند، باید زحمت بکشد و دنبال اصلح بگردد. من مکرّر عرض کرده‌ام که مسئله، مسئله دین و خدا و ادای تکلیف است. همچنان که اصل انتخابات یک تکلیف الهی است، انتخاب اصلح هم یک تکلیف الهی است. باید بگردید، بین خودتان و خدا حجّت پیدا کنید؛ یعنی بتوانید از راهی بروید که اگر خدای متعال پرسید شما به چه دلیل به این فرد رأی دادید، بتوانید بگویید به این دلیل.
بین خودتان و خدا، دلیل و حجّتی فراهم کنید و بعد با خیال راحت بروید رأی بدهید.( ص 1)