پسر بزرگتر هوم شدبزور تونست در جلو ماشن رو باز

پسرِ بزرگتر هومى كشيد.بزور تونست درِ جلويىِ ماشين رو باز كنه و بعد،قبل از نشوندنت روىِ صندلىِ ماشين،پرسيد:
"پس دوست دارى چى صدات كنم؟"
بعد از پرسيدنِ سوالش،با خم كردنِ كمرش تورو؛داخلِ ماشين قرار داد و بعد،دستش رو براىِ گرفتنِ كمربند دراز كرد.
همونطور كه سرت رو به پشتيه صندلى تكيه داده بودى،بزور از لاىِ پلكهاىِ خمار و خواب آلودت؛به نيم رخِ پسرى كه با كمربند درگير بود،زل زده بودى.
"دلم نميخواد!"
جونگکوک بالاخره موفق شد كه كمربندت رو ببنده.
نگاهش رو از مقابلش گرفت و از فاصله كمى كه داشتيد،به چهره مستت داد:
"چيو دلت نميخواد؟"
بعد از اتمامِ جمله اش،كمرش رو صاف و بعد درِ ماشين رو؛برات بست.
ماشين رو دور زد و بعد،بالاخره خودش هم توىِ ماشين جا گرفت.
لبِ پايينت رو گزيدى و جوابِ سوالش رو دادى:
جونگکوک به نرمى خنديد،طورى كه صداىِ خنده اش؛خيلى خوب به گوش هات رسيد:
"خب..بنابراين،تو بگو كه چى باشيم؟"
درحالى كه الكلِ بينِ رگهات،كمى تورو بى پرواتر از قبل كرده بود،تو فكر فرو رفتى.
واقعا دوست داشتى كه با پسرِ بغل دستت،چه نسبتى داشته باشى؟