همه ی آدم ها یک روزی یک جایی

همه ی آدم ها یک روزی یک جایی
یکی را دوست خواهند داشت...
یکی ممکن است درهجده سالگی دلبسته شود...
و دیگری درچهل سالگی...
یکی ممکن است هروز بگوید دوستت دارم
و دیگری در سکوتش غرق در دوست داشتن باشد!
اما چه تلخ میشود زمانی که کسی را دلبسته خود کنیم و بعد بیخیالش بشویم...
حال خدا نکند آدمی را که عاشق کرده ایم کسی باشد که با خود عهد بسته دل نبندد...
و بعد در اوج روشن کردن احساس و دوست داشتنش او را ترک کنیم...
فرق نمیکند هجده سال دارد یا چهل سال...
همین که دل ببندد و شکست بخورد
برای همیشه دردی در قلبش خواهد ماند که با برگشت آدم ها هم دیگر آن دل،دل نمیشود!