ﺁﻥ ﯾﺎﺭ ﮐﺰ ﺍﻭ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎ ﺟﺎﯼ ﭘﺮﯼ ﺑﻮﺩ

ﺁﻥ ﯾﺎﺭ ﮐﺰ ﺍﻭ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎ ﺟﺎﯼ ﭘﺮﯼ ﺑﻮﺩ
ﺳﺮ ﺗﺎ ﻗﺪﻣﺶ ﭼﻮﻥ ﭘﺮﯼ ﺍﺯ ﻋﯿﺐ ﺑﺮﯼ ﺑﻮﺩ
.
ﺩﻝ ﮔﻔﺖ ﻓﺮﻭﮐﺶ ﮐﻨﻢ ﺍﯾﻦ ﺷﻬﺮ ﺑﻪ ﺑﻮﯾﺶ
ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﻧﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﯾﺎﺭﺵ ﺳﻔﺮﯼ ﺑﻮﺩ
.
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻪ ﺯ ﺭﺍﺯ ﺩﻝ ﻣﻦ ﭘﺮﺩﻩ ﺑﺮﺍﻓﺘﺎﺩ
ﺗﺎ ﺑﻮﺩ ﻓﻠﮏ ﺷﯿﻮﻩ ﺍﻭ ﭘﺮﺩﻩ ﺩﺭﯼ ﺑﻮﺩ
.
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺧﺮﺩﻣﻨﺪ ﻣﻦ ﺁﻥ ﻣﺎﻩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺣﺴﻦ ﺍﺩﺏ ﺷﯿﻮﻩ ﺻﺎﺣﺐ ﻧﻈﺮﯼ ﺑﻮﺩ
.
ﺍﺯ ﭼﻨﮓ ﻣﻨﺶ ﺍﺧﺘﺮ ﺑﺪﻣﻬﺮ ﺑﻪ ﺩﺭﺑﺮﺩ
ﺁﺭﯼ ﭼﻪ ﮐﻨﻢ ﺩﻭﻟﺖ ﺩﻭﺭ ﻗﻤﺮﯼ ﺑﻮﺩ
.
ﻋﺬﺭﯼ ﺑﻨﻪ ﺍﯼ ﺩﻝ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺩﺭﻭﯾﺸﯽ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﻤﻠﮑﺖ ﺣﺴﻦ ﺳﺮ ﺗﺎﺟﻮﺭﯼ ﺑﻮﺩ
.
ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺧﻮﺵ ﺁﻥ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺭﻓﺖ
ﺑﺎﻗﯽ ﻫﻤﻪ ﺑﯽﺣﺎﺻﻠﯽ ﻭ ﺑﯽﺧﺒﺮﯼ ﺑﻮﺩ
.
ﺧﻮﺵ ﺑﻮﺩ ﻟﺐ ﺁﺏ ﻭ ﮔﻞ ﻭ ﺳﺒﺰﻩ ﻭ ﻧﺴﺮﯾﻦ
ﺍﻓﺴﻮﺱ ﮐﻪ ﺁﻥ ﮔﻨﺞ ﺭﻭﺍﻥ ﺭﻫﮕﺬﺭﯼ ﺑﻮﺩ
.
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﮑﺶ ﺍﯼ ﺑﻠﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺭﺷﮏ ﮐﻪ ﮔﻞ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺑﺎﺩ ﺻﺒﺎ ﻭﻗﺖ ﺳﺤﺮ ﺟﻠﻮﻩ ﮔﺮﯼ ﺑﻮﺩ
.
ﻫﺮ ﮔﻨﺞ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺩ ﺑﻪ ﺣﺎﻓﻆ
ﺍﺯ ﯾﻤﻦ ﺩﻋﺎﯼ ﺷﺐ ﻭ ﻭﺭﺩ ﺳﺤﺮﯼ ﺑﻮﺩ