بچین میز قمارت را دل از من روی ماه از تو ,,,,,,

بچین میز قمارت را دل از من روی ماه از تو ,,,,,,
بیا بردار بازی کن سفید از من سیاه از تو,,
همیشه آخر بازی کسی که سوخت من بودم,,,
همیشه باخت با من بوده گاه از عشق.گاه از تو,,,
تو رخ میتابی و من قلعه ات را آرزومندم,
خر است این اسب اگر یک لحظه بردارد نگاه از تو,,,
تمام خانه ها را بر سرم آوار کردی و,,,
کسی جرأت ندارد تا بگیرد اشتباه از تو,,,
قشنگم.فیل ما مست است و گاهی کجروی دارد,,,
نگیری خرده بر مستان اگر بستند راه از تو,
مطیع رأی خوبانم.چه بگذاری چه برداری,,
کماکان بر نمیگردد سر ما بی کلاه از تو,,,,
در این بن بست حیرانی و کجا میرانی ام؟
دیگر چه دارم رو کنم زیبای کافر کیش,,,
آه از تو,,,,,,,,,,