توضیحی پیرامون زبان کوردی......بخش پنجم

توضیحی پیرامون زبان کوردی......بخش پنجم




پس از غلبه و توسعه اسلام حروف کوردی، میخی، آرامی و یونانی به کلی متروک و به جای آنها حروف «کوفی» معمول شد. قرآنی که اکنون در قریة «نگل» از محال «کلاترزان» سنه دژ (در راه مریوان) موجود است، و تاریخ آن قرن دوم هجری است گویا به خط کوفی نوشته شده‌است و پس از رواج خط نستعلیق، کورد و پارس هر دو نوشتار خود را با همین خط نوشته‌اند.

بنابراین کورد و پارس در خط هم، دوش به دوش همدیگر رفته‌اند. (تاریخ شیخ محمد مردوخ برگ اول)

طبق تحقیقات دکتر «سپایزار» طوایف اربعه منظومه زاگروس یعنی کورد قسمت آرارات که عبارت از کورد لولو و گوتی و کاسو و شوبارو»هستند، هر یک دارای یک زبان ویژه ولی نزدیک به هم بوده‌اند، مانند طوایف کُرد امروزی که هر چند شاخ و برگ کلمات آنها متفاوتند ولی اصول کلمات در زبان همه یکی و نزدیک به هم است.

بعضی از مستشرقین می‌گویند: که زبان طوایف اربعه زاگروس «آری» بوده است. ولی زبانِ آری هم تاکنون معلوم نشده که چه قسم بوده است زیرا هنوز مدرکی به زبان آری به دست نیامده است.

#کورد
#کوردستان
#تمدن
#اصالت
#فرهنگ