هر که بردارد مَرا از خاک،

هر که بردارد مَرا از خاک،
اندازد به خاک

میوه ی خامم؛
به سنگ از شاخسار افتاده ام...


صائب تبریزی
دیدگاه ها (۲)

چو قناری به قفس؟یا چو پرستو به سفر؟هیچ یک!!!من چو کبوتر؛نه ر...

عجب مردمی داریم..نه دردت را می فهمند،و نه حرفت را،با این حال...

چنان رسم زمان از یادها برده‌ست نامم راکه دیگر کوه هم پاسخ نم...

دوستان در صف هنگامه ی مرگم جمع اند کاش آن دشمن جان هم به تما...

یاد آن جلوه ی مستانه کی از دل برود؟این نه موجی است که ازخاطر...

* گر قابل ملال نیم، شاد کن مرا ویران اگر نمی‌کنی آباد کن مرا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط