چون قهوه تلخی که روی میز کافه ست

چون قهوه تلخی که روی میز کافه ست
این زندگی بدمزه اما خوش قیافه ست

شاید جهان هم کافه ای باشد که دیگر
از ازدحام مشتریهایش کلافه ست

بی تو برایم قهوه خوردن های هر روز
راهی برای کشتن وقت اضافه ست

باور ندارم سرنوشت ما جدایی ست 
فال ته فنجان من مشتی خرافه ست

شاید که حالا نیمه ی من هم نشسته
تنها سر میزی که در آنسوی کافه ست