خواستم بین همه اول و آخِر باشم

خواستم بین همه اول و آخِر باشم
عشق من باشی و با عشق تو شاعر باشم

دست من نیست اگر ذکر نمازم شده ای
شاید این بار خدا خواسته کافِر باشم

مانده ام بعدِ تو در پیچ و خم فاصله ها
مصلحت نیست در این جاده مسافر باشم

من که یک عمر دخیل دل و جانت بودم
می پسندی که از این فاصله زائر باشم؟

تو سرت را بگذاری به سر شانه ی بخت
و من از بخت بدم مرغ مهاجر باشم؟

پس نخواه از من عاشق که ببینم او را
در دل خانه ی آغوش تو ؛ عابر باشم

هیچ کس مثل من اینگونه تو را خواست؟نخواست!
شاید اینبار خدا خواست مقصر باشم