دامیست که باید بکشاند به گناهم

دامیست که باید بکشاند به گناهم

سیبی که تو انداخته باشی سر راهم

ما از تو به غیر تو نداریم تمنا

من لال شوم از تو به غیر از تو بخواهم

با عقل چه خوبی که نکردم سر یک عشق

از چاله درآوردم و انداخت به چاهم

یک عمر تو رفتی و من از راه رسیدم

خورشید سفر کرد و نفهمید که ماهم

ای ابر نکن ! برکه ی دل مرده ای آن زیر

دل بسته به پیدا شدن گاه به گاهم

#مهدی فرجی#