بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
پیامبران الهی علیهم السلام ارسال شده‌اند تا آیات و نشانه‌ های خدا به ما بشناسانند،راه تزکیه را راهنما باشند و کتاب و حکمت را به ما تعلیم دهند:
لَقَدْ مَنَّ اللّهُ عَلَى الْمُؤمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولاً مِّنْ أَنفُسِهِمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِن كَانُواْ مِن قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُّبِينٍ- به يقين خداوند بر مؤمنان منّت نهاد آن گاه كه در ميان آنها فرستاده‏اى از خودشان نه از فرشته و نه از جن بر انگيخت كه آيات او را بر آنها مى‌ خواند و پاكشان مى‏ گرداند و كتاب آسمانى و احكام شريعت و معارف عقلى به آنها مى‏آموزد، و حقيقت اين است كه آنان پيش از آن در گمراهى آشكارى بودند.(سوره آل عمران آیه 164)
ﻫ) - منتهی برای دریافت این فیوضات، قلب پاک و اخلاص لازم است. مضافاً بر این که ما معمولاً دچار غفلت، فراموشی و بالتبع اسارت نفس میشویم و دائم فراز و فرود داریم؛ در این حدیث می‌ فرماید که چهل روز تمرین کن تا نتیجه‌ اش را ببینی و چنان چه در آیه کریمه متذکر گردید، اخلاص در دین داشته باش، اگر چه دیگران خوششان نیاید.در این چهل روز سعی کن هر چه می‌کنی و نمی‌کنی، به امر خدا و برای رضا و تقرب به او باشد.
یک حکایت جالب در این باب : دوستی می‌گفت: پس از آن که برای اولین بار این حدیث را خواندم، با خود گفتم: عجب دانشگاهی! نه رفت و آمد و هزینه می‌خواهد نه درس و بحث و نمره دارد.دوره‌اش نیز کوتاه است، ظرف چهل روز نه تنها صاحب حکمت می‌شوم، بلکه حکمت از قلب به زبانم جاری می‌ شود. پس چه بهتر از همین فردا این دوره را آغاز کنم.
او گفت: هیچ نفهمیدم من که مرحوم علامه طباطبایی (ره) یا عارف بالله نیستم؛ در خیالم منتظر حکمت متعالیه بودم، غافل از این که هنوز باید الفبای این راه را یاد بگیرم. گفت: در هر حال شروع کردم.
روز اول با خدای خود گفتم :بسم الله الرحمن الرّحیم؛خداوندا قصد می‌ کنم که چهل روز خودم را برای تو خالص کنم.
ادامه داد: اما خدای کریم اصلاً یک ساعت هم منتظر اخلاص من ضعیف نشد و همان لحظه که نیت کردم، اولین چشمه حکمت را برایم گشود و آن این بود که به خودم گفتم: چه عجب، بالاخره بعد از سال‌ها، یک روز تصمیم گرفتی که اخلاص داشته باشی، پس تا حالا چه می‌کردی؟!(ادامه دارد...)