ﺑﯿﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﯾﮏ ﻗﻮﻝ ﺑﺪﻩ

ﺑﯿﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﯾﮏ ﻗﻮﻝ ﺑﺪﻩ
ﺑﯿﺎ ﻭ ﺑﮕﻮ ...
ﻫﺮﮐﺲ ﮐﻪ ﭘﺎﯼِ ﺭﻓﺘﻦ ﺩﺍﺷﺖ
ﺑﮕﺬﺍﺭﯼ ﺑﺮﻭﺩ
ﻫﺮﮐﺲ ﮐﻪ ﮐﻼﻣﺶ
ﮐﻼﻣﺖ ﺭﺍ ﺑﺮﯾﺪ
ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯿﺖ ﺑﺒﺮﯼ ﻗﺪﻣﻬﺎﯾﺶ ﺭﺍ
ﻫﺮﮐﺲ ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎﯼِ ﺑﯽ ﻭﻗﻔﻪ ﺍﺕ
ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎﯼِ ﺑﯽ ﻣﻮﻗﻪ ﺍﺕ ﺭﺍ
ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﯽ ﺩﯾﮕﺮ
ﺻﺪﺍﯾﺶ ﺭﺍ
ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ
ﺑﯿﺎ ﻭ ﻗﻮﻝ ﺑﺪﻩ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺧﺎﻟﯽ ﺷﻮﺩ ﺍﻃﺮﺍﻓﺖ ﺍﺯ
ﺁﺩﻣﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻫﻢ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﯿﺴﺖ
ﺑﺮﺍﯼِ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯾﺖ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﭼﻮﻥ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ ...؟
ﮔﺎﻫﯽ ﻫﯿﭻ ﻧﯿﺎﺯ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﺴﯽ
ﺑﺎ ﮐﻼﻡ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪﺕ
ﻫﻤﯿﻨﮑﻪ ﺗﺮﺩﯾﺪ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺖ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ
ﯾﻌﻨﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺳﺎﺩﮔﯽ
ﺑﯿﺎ ﻭ ﻗﻮﻝ ﺑﺪﻩ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮐﻨﺎﺭ ﺑﮕﺬﺍﺭﯼ
ﺗﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﺍﻭ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﺁﻣﺪ؛
ﺁﻣــــــــﺪ
ﺍﺯ ﺳﺮِ ﺑﯽ ﺣﻮﺻﻠﮕﯽ
ﭘﺲ ﻧﺰﻧﯽ
ﺩﻝ ﻧﺸﮑﻨﯽ
ﺑــــﯿﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺕ
ﻗﻮﻝ ﺑﺪﻩ ...