پارت سوم: یه جواب که از ته دل میاد

پارت سوم: یه جواب که از ته دل میاد

جیمین آروم روی یه زانو نشست.

ات همون‌جا خشکش زده بود.

نه از ترس، از خوشحالی.

جیمین حلقه کوچیکی رو از جیبش درآورد و با صدای لرزون اما مطمئن گفت:

«ات…

با من ازدواج می‌کنی؟

می‌خوای اجازه بدی بقیه‌ی عمرم رو کنارت باشم، بخندم، مراقبت باشم و هر روز عاشقت‌تر بشم؟»

ات چند ثانیه فقط نگاهش کرد.

بعد دستش رو جلوی دهنش گذاشت و زد زیر خنده و گریه با هم.

گفت:

«تو… تو چرا این‌جوری منو شوکه می‌کنی؟ من اصلاً آماده نبودم!»

جیمین خندید و گفت:

«خب منم از اول می‌خواستم غافلگیرت کنم.»

ات اشک‌هاش رو پاک کرد و گفت:

«آره… معلومه که آره!»

جیمین با لبخند حلقه رو دستش کرد و بعد محکم بغلش گرفت.

ات هم صورتش رو روی شونه‌ی جیمین گذاشت و خندید.

اونقدر خوشحال بود که دلش می‌خواست همون لحظه زمان وایسه.

جیمین آهسته توی گوشش گفت:

«از این به بعد دیگه فرار نداری.»

ات جواب داد:

«منم اصلاً نمی‌خوام فرار کنم.»

و هر دو خندیدن.

اون شب، پر از عشق، خجالت، خنده و یه شروع تازه بود.