ﺑﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻡ

ﺑﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻡ
ﺍﺯ ﺟﺮﯾﻤﻪ ﻫﺎﯼ ﻧﺎﻧﻮﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﺑﮕﺬﺭﯾﻢ
ﺳﻠﻤﺎﻧﯽ ﻭ ﺳﺎﻋﺖ ﻭ ﺳﯿﺐ
ﺳﮑﻪ ﻭ ﺳﻼﻡ ﻭ ﺳﮑﻮﺕ
ﻭ ﺳﺒﺰﯼ ﺻﺪﺍﯼ ﺑﻬﺎﺭ
ﻫﻔﺖ ﺳﯿﻦ ﺳﻔﺮﻩ ﯼ ﻣﻨﺒﻮﺩ
ﺑﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻡ
ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻥ ﮐﻼﻍ ﭘﯿﺮ ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ
ﮐﻪ ﺁﺧﺮ ﻫﯿﭻ ﻗﺼﻪ ﯾﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﯿﺪ
ﺑﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻡ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺮﺱ ﺳﺎﺩﻩ ﺍﻡ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﺳﻪ ﺷﻨﺒﻪ ﺷﺐ ﺁﺧﺮ ﺳﺎﻝ
ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﯿﺎﯾﺪ
ﺑﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻡ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺁﺭﺯﻭ ﺁﺑﯽ
ﻭ ﮐﻮﭼﻪ ﯼ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻣﺎﻥ
ﭘﺮ ﺍﺯ ﻋﺒﻮﺭ ﭼﺘﺮ ﻭ ﭼﻠﭽﺮﺍﻍ ﻭ ﭼﻠﭽﻠﻪ ﺑﻮﺩ
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻧﺎﻣﻪ
دیدگاه ها (۶)

-- از آسمان تا زمين راهي نيست! اگر... تو ماه شب ...

--اين دنيا را به آناني هديه ميکنم که به خيالشان دنيا فقط برا...

ﺷﺎﻋﺮ ﮐﻪ ﺷﺪﻡﻧﺮﺩﺑﺎﻧﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺮ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﻡﭘﺎﯼ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﯼ ﭘﺮﺳﻪ ﻫﺎﯼ ﭘﺴﯿﻦ ...

ﺷﺎﻋﺮ ﮐﻪ ﺷﺪﻡﻧﺮﺩﺑﺎﻧﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺮ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﻡﭘﺎﯼ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﯼ ﭘﺮﺳﻪ ﻫﺎﯼ ﭘﺴﯿﻦ ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط