بعد مرگم بگو تا مجلسه رنگین نکنن

بعد مرگم بگو تا مجلسه رنگین نکنن
سنگ ساده‌ی بگرن،بارمه سنگین نکنن!
سی نجاتم نه بدِن فطریه و خمس و ذکات
و نه سی شادی روحم بفرسن صلوات!
روضه‌خون نیخو بیا روضه‌ی مهدینه بگو
یه عزیزی غزل حافظ و سعدینه بگو
اِی رفیقـل سر قبـرم یـه چنـاری بزنیت
بنشینیت و بخونیت و سه‌تـاری بزنیت
اوسو که چشمل یارم تره یادم بکنیت
اوچو که زلفشـه باد ایبره یادم بکنیت
سر قبـرم بنویسیت یه جمله‌ینه و بس:
"بخدا مرگ مو آزادیه وِی کهنه قفس..."