دیواردل‌دیگران‌رونشکنیم.وقتی‌عصبی

دیواردل‌دیگران‌رونشکنیم.وقتی‌عصبی
میشیدهرحرفی‌روبه‌زبون‌نیارید.دل‌همو
نشکنید.زودقضاوت‌نکنید.آدمادلشون
اندازه‌مشتشونه‌،کوچیکه.مثل‌این‌میمونه
یه‌کاغذرومچاله‌کنی‌بعدپشیمون‌شی‌و
ازش‌بخوای‌مثل‌روزاولش‌نمیشه.دل
منم‌مثل‌همون‌کاغذس،وقتی‌ناراحتم
میکنی،باحرفات‌دلمومیشکنی‌نمیتونم
هضم‌کنم،نمیتونم‌ببخشم،نمیتونم.
نمیتونم‌فراموش‌کنم‌اون‌همه‌گریه‌وقلب
دردی‌که‌بابتش‌کشیدم.نمیتونم‌فراموش
کنم‌چیزایی‌که‌حقم‌نبودروشنیدم.من‌آدم
بدی‌نبودم‌امابدی‌دیدم‌خیلیم‌دیدم.دیگه
نمیتونم‌حرفایی‌که‌باعث‌مچاله‌شدن‌قلبم
شده‌رو‌فراموش‌کنم.حتی‌از‌یه‌تایمی‌به
بعدنمیتونم‌خودموتوجیه‌کنم،کم‌میارم
وتبدیل‌میشم‌به‌یه‌بغض.به‌یه‌ناراحتی
ابدی؛انگاری‌تبدیل‌میشم‌به‌یه‌مرده
متحرک‌که‌خنده‌یادش‌میره‌وفقط‌اشک
میریزه.پس‌تودل‌بقیه‌سوزن‌فرونکن،
اون‌دل‌مثل‌روز‌اولش‌نمیشه.

حرف دل...