دارم واسه اونی مینویسم

دارم واسه اونی مینویسم

که حرمت اشکامو نگه نذاشت و رفت.



دارم واسه اونی مینویسم

که معنی عشق نمیدونست و رفت.



دارم واسه اونی مینویسم

که معنی تلخ انتظار رو نفهمید و رفت.



نفهمید چه روزا و چه شبایی رو با خاطرات و یادش سپری کردم.

نفهمید که بودنش امید زندگی بود و رفتن دلیل مردن.



دارم از اونی مینویسم

که یه روزی مهربون بود.



البته به ظاهر مهربون.



دارم از اونی مینویسم

که اگه قرار بود نمونه چرا اومد تو زندگیم.



دارم از اونی مینویسم

که خیلی چیزا رو نه میدونه نه میفهمه.



دارم مینویسم تا بدونه دل شکستن هنر نیست.



دیگه نه میخوام ازش گله کنم و نه شکایت.



فقط با دلنوشته هام دلتنگیهامو فریاد بزنم.



تا شاید بی وفاییش باورش بشه...