از لای پنجره آمد ، سرک کشید..

از لای پنجره آمد ، سرک کشید..
عشق این هوای پاک..
مست از نگاه ما،،،
گردیده آه کشید..
نه روی آمدن، نه راه رفتنش...
ترسید ز اشک من...
ترسید ز سردی ات...
طفلک مانده بود...
با من بماندش؟؟؟
با تو رود ز یاد؟؟؟
بیچاره قلب ما، گویی شکسته بود!!!
هر قلب به درد خویش...
دردی میان دل، آهی به روی لب...
ما مانده ایم کنون...
در نیمه راه درد...
در نیمه راه مرگ...
دل چون بشکند،، مرگ است،، مرگ...