گفته بودی درد دل کن گاه با هم صحبتی

گفته بودی درد دل کن گاه با هم صحبتی
کو رفیق رازداری ! کو دل پرطاقتی ؟!

شمع وقتی داستانم را شنید ، آتش گرفت
شرح حالم را اگر نشنیده باشی راحتی ...

تا نسیم از شرح عشقم باخبر شد ، مست شد
غنچه‌ای در باد پرپر شد ولی کو غیرتی ؟!

گریه می‌کردم که زاهد در قنوتم خیره ماند
دور باد از خرمن ایمان عاشق ، آفتی

روزهایم را یکایک دیدم و دیدن نداشت
کاش بر آیینه بنشیند غبار حسرتی

بس که دامان بهاران گل ‌به‌ گل پژمرده شد
باغبان دیگر به فروردین ندارد رغبتی

من کجا و جرأت بوسیدن لب‌های تو
آبرویم را خریدی عاقبت با تهمتی‌ ... !!