پس با ستایش پروردگارت تسبیح گوی و از سجده کنندگان باش

پس با ستایش پروردگارت تسبیح گوی و از سجده‏ کنندگان باش

سجده:
پذیرش کامل، نهایت تسلیم.
در عمل شخصی که به فرامین الهی گردن می نهد از سجده کنندگان محسوب می شود و فردی که در ظاهر به زمین می افتد ولی اهل پیروی از راه خدا نیست را نمی توان از سجده کنندگان به شمار آورد.
فرض کنید پادشاه یک کشور که عده ای به حظور او می رسند و به او سجده می کنند هرچند در دل و عمل با پادشاه همراه نیستند و راه خودشان را می روند.
یا پادشاهی که مرم به فرامین او گوش می دهند و اطاعت می کنند در این فرض جامعه به او سجده کرده است.
در مکتب خدایی پیروی از قوانین الهی و همین طور عادلانه اجتماعی مد نظر می باشد که نهایت به سجده در نماز ختم می شود .
ولی هر سجده کننده ای در نماز را نمی توان از سجده کنندگان محسوب کرد چه بسا با پیروی از دینی که ساخته و پرداخته بزرگان یک جامعه هست، به سجده غیر خدا مشغول شده است.