پارت بیست و ششم:فراموش شده

پارت بیست و ششم:فراموش شده
(Rose)
روی صندلی انتظار نشسته و فقط منتظر شنیدن یک کلمه بودن.
"مسافران محترم،پرواز شماره ی ۲۸۵ به خط است. لطفا تا ۱۰ دقیقه ی دیگر سوار هواپیما شوید"
بی درنگ چمدانش را برداشت،هرچند که هنوز هم درد داشت.
"سولار"
فریادش در فرودگاه اکو شد.
به سمتش دوید.
تهیونگ:معلوم هست چه غلطی داری می کنی؟
داد زد؟
فریاد زد؟
عربده کشید.
سولار:آره،کاملا هم معلومه
بلیطش رو بالا گرفت.
سولار:میبینی؟میدونی این چیه؟
من دارم میرم از زندگیت،برای همیشه
و این،راه نجات منه
تهیونگ متوجه شد که بازهم دیر کرده.
یکی از جاسوس های پدرش از دور به او هشدار داد. آن هم با گرفتن شماره ی یونگ شی.
دست هاش مشت شدن به طوری که رگ های برجسته اش کاملا مشخص می شد.
آروم چند قدم عقب رفت.
تسلیم شد؟
شکست خورد؟
نه!
بازی تازه شروع شده بود.
تهیونگ برای سولار فراموش شده محسوب میشد.
هرچند که داستان تهیونگ خیلی فرق داشت.
شاید این سرنوشت بود. این عشق از همون اول هم اشتباه بود.
و حالا هر دوی آنها در مکان های متفاوت،با دید های متفاوت به یکدیگر،قدم برمی داشتند.
سولار دوباره فرار کرده بود.
و هر فرار او قطعا یک《فرار فراموش نشدنی》به شمار می آمد.



🌷پایان فصل دوم🌷