بگذار که بر شاخه

بگذار که بر شاخه
این صبح دلاویز
بنشینیم و از عشق
سرودی بسراییم
آنگاه به صد شوق
چو مرغان سبک بال
پر گیریم ازین باغ
و به سوی تو بیاییم
فریدون مشیری
دیدگاه ها (۶)

همیشه نمی توان شاد بوداما همیشه می توان ٬ شادی دیگران را به ...

تقدیم به تو مهربان

محتشم کاشانی باز این چه شورش است که در خلق عالم استباز این چ...

حلول ماه محرم ، ماه پژمرده شدن گلستان فاطمه تسلیت باد .بازمح...

بی تو، مهتاب‌شبی، باز از آن كوچه گذشتمهمه تن چشم شدم، خیره ب...

عاشقانه

وقت است که بنشینی و گیسو بگشایی تا با تو بگویم غم شب های جدا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط